Wat is het aangrijpingspunt van een koppeling?

Het aangrijpingspunt in een Formule 1-auto – of in het algemeen in een raceauto met handmatige koppeling – heeft een vergelijkbare betekenis als in wegvoertuigen, maar met uiterst nauwkeurige toepassingen en configuraties vanwege de geavanceerde aard van de transmissies en koppelingen die in deze auto's worden gebruikt.

In de Formule 1 verwijst het bitepoint naar het precieze moment waarop de koppelingsplaten aangrijpen en het koppel via de aandrijflijn naar de wielen wordt overgebracht. Dit punt is cruciaal voor het besturen van de auto tijdens statische starts, zoals op de startgrid of bij het verlaten van de pitstraat.

In tegenstelling tot normale straatauto's maken F1-auto's gebruik van een meervoudige koolstofkoppeling, die is ontworpen om extreem hoge belastingen aan te kunnen, maar alleen voor korte periodes. De coureur regelt het aangrijpingspunt met behulp van koppelingspeddels achter het stuur.

Op een Formule 1-stuurwiel zijn er twee koppelingspeddels: de rechter wordt over het algemeen gebruikt om de koppeling volledig los te laten (wat de coureur snel doet tijdens een herstart van de race), terwijl de linker specifiek is ingesteld op het aangrijpingspunt. De coureur laat deze langzaam los om het aangrijpen/slip van de koppeling tijdens de start van de race of bij het herstarten vanuit de pitstraat te regelen. Om dit te simuleren, biedt Fanatec de Podium Advanced Paddle Module aan, die kan worden gebruikt met ClubSport Formula-stuurwielen en andere stuurwielen (zie de productpagina voor de volledige compatibiliteitslijst).

Het bijtpunt moet om de volgende redenen met uiterste precisie worden geconfigureerd:

1. Het optimaliseren van de netstart:
   • Een goed afgestelde bite point zorgt voor de beste balans tussen tractie en wielslip, waardoor het risico op wielspin of afslaan van de motor tijdens het starten wordt verminderd.
   • In de F1 kan de tijd die in de beginfase van een race of bij het verlaten van de pits wordt gewonnen, een groot verschil maken.

1. Compenseren voor gripvariaties:
   • Het wegdek, de temperatuur en de grip (bijvoorbeeld bij koude banden of een nat wegdek) beïnvloeden de respons van de koppeling. Het aangrijpingspunt moet aan deze variabelen worden aangepast om de tractie te maximaliseren.

1. Koppelingsslijtage en verhitting:
   • Een koolstofkoppeling verandert lichtjes van eigenschappen, afhankelijk van de temperatuur en slijtage. Ingenieurs passen het aangrijpingspunt aan om deze variaties te compenseren en de consistentie te behouden.

1. Telemetriebewaking:
   • Ingenieurs verzamelen realtime gegevens (of analyseren geregistreerde gegevens) over de koppeling en passen het aangrijpingspunt aan met behulp van software om ervoor te zorgen dat dit optimaal is voor de specifieke omstandigheden.

1. De training begint:
   • Tijdens opwarmrondes of trainingssessies testen coureurs de koppeling onder verschillende gripomstandigheden en geven ze feedback aan de technici.

1. Handmatige aanpassing:
   • De bestuurder kan het gedrag van het bitepoint indien nodig rechtstreeks aanpassen via bedieningselementen op het stuur (een methode die ook vaak wordt gebruikt bij simracen).

Het bitepoint in F1 is een cruciale factor voor een effectieve start en om je aan te passen aan de wisselende omstandigheden tijdens een race. Door het goed af te stellen, kun je de tractie maximaliseren, de starttijd verkorten en de algehele controle over de auto tijdens statische startsituaties verbeteren.

Als u op zoek bent naar de perfecte sim-opstelling of productadvies nodig hebt, staat het team van Fanatec-experts graag voor u klaar! Vul gewoon dit productadviesformulier in.